شمارهٔ ۱۲

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار

گر هر دو جهان فی المثل انگشتری است
وان کرده در انگشت یکی لشکری است
گر رحم نیایدت بر آنکس همه روز
میدان تو که آن علامت کافری است

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید