شمارهٔ ۱۱

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد

آوازِ خروس صبح در سمع افتاد
آتش ز فروغ باده در شمع افتاد
برخیز و صبوح کن که چون ابرِ بهار
از خندهٔ صبح گریه بر جمع افتاد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید