شمارهٔ ۲۰

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد

تا کی ز شبِ دراز گریان گردم
در تاریکی چو زلفِ جانان گردم
گر زنگی شب، چو صبح، خندان گردد
من چون زنگی سپید دندان گردم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید