شمارهٔ ۴۱

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد

مرگ است خلاص عالم فانی را
درهم چه کشی ز مرگ پیشانی را
گر مزبلهٔ تن تو را مرگ رسید
با مرگ چکار جان تو با جانی را

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید