شمارهٔ ۲

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن

هر چند که در ره دراز استادی
غبن است که از سر مجاز استادی
چون روح ترا نهایتی نیست پدید
آخر تو به یک پرده چه باز استادی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید