شمارهٔ ۲۵

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن

گر مَردِ رهی، میانِ خون باید رفت
وز پای فتاده، سرنگون باید رفت
تو پای به ره درنِه و از هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید رفت

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید