شمارهٔ ۴۷

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن

هرگاه که گوهر محبّت جویی
تا بُعد نجویی، به چه قربت جویی؟
چون نسبت خود درست کردی در فقر
نسبت یابی به هرچه نسبت جویی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید