شمارهٔ ۲۰

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی

زانگه که بقا روی نمودست مرا
هر لحظه تحیری فزودست مرا
از بود و نبود من چه سودست مرا
چون میبندانم که چه بودست مرا

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید