شمارهٔ ۵۵

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد

ای کاش دلم را سر آهی بودی
جان را ز وصال تو پناهی بودی
گرچه شدهام چون سر موئی بی تو
باری سر مویی به تو راهی بودی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید