شمارهٔ ۹

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق

سرگشتهٔ توست نُه فلک، می‌دانی‌؟
گِرد در‌ِ تو گشته به سرگردانی
تو خورشیدی‌، ولی میان جانی
خورشید که دیده‌ست بدین پنهانی‌؟

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید