شمارهٔ ۴

از فرخی سیستانی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

زو دوسترم هیچ کسی نیست و گر هست
آنم که همی گویم پازند قرانست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید