شمارهٔ ۱۲۷

از فیض کاشانی در شوق مهدی - غزلیات

با ما یکی به آن لب مشکین خطاب کن
بگشای نافه را و جهان مستطاب کن
از پرده خفا به درآ، آشکار شو
ای آفتاب پرتو خود بی‏سحاب کن‏
زان پیشتر که عالم فانی شود خراب
بنیاد ظلم و خانه ظالم خراب کن‏
هان وقت فوت می‏شود این دور تست
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن
دیگر نماند صبر به دل‏های دوستان
بردار پرده از رخ و رفع حجاب کن
فیضت وصال می‏طلبد از در دعا
یا رب دعای خسته دلان مستجاب کن

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید