شمارهٔ ۱۰۱

از قطران تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

از بس که ز ناکسان رسید آزارم
این شهر همی به ناکسان بگذارم
چون باز وفا و مهر تو یاد آرم
من یاد محال ناکسان بردارم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید