شمارهٔ ۱۰۵

از قطران تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

تا همبر من نشسته‌ای خاموشم
چون یاد آرم فراق تو بخروشم
از من نرهی که هست چندان هوشم
کان را که به دل خرم به جان نفروشم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید