شمارهٔ ۱۱۱

از قطران تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

یک بوسه بدادی به من ای بت افزون
تا دل بردی ز من به دستان و فسون
گر آنکه همی جان طلبی بوسه بیار
کاتش زآهن به آهن آید بیرون

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید