شمارهٔ ۱۰۴ - رباعی

از حافظ شیرازی در اشعار منتسب

بنگر به چمن جمال فرخندهٔ گل
گه گریهٔ ابر بین و گه خندهٔ گل
سرو ار چه به آزادی خود می‌نازد
از راستیی که داشت شد بندهٔ گل

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید