MEHRA

رباعی شمارهٔ ۱۷

از حافظ شیرازی در رباعیات

از چرخ به هر گونه همی دار امید
وز گردش روزگار می‌لرز چو بید
گفتی که «پس از سیاه رنگی نبُوَد»
پس موی سیاه من چرا گشت سفید؟
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید