MEHRA

رباعی شمارهٔ ۵۶

از خاقانی شروانی در دیوان اشعار - رباعیات

مرغی که نوای درد راند عشق است
پیکی که زبان غیب داند عشق است
هستی که به نیستیت خواند عشق است
و آنچ از تو تو را بازرهاند عشق است
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید