رباعی شمارهٔ ۲۸

از خیام نیشابوری در رباعیات

چون نیست حقیقت و یقین اندر دست
نتوان به امید شَک همه عمر نشست
هان تا ننهیم جامِ مِی از کف دست
در بی‌خبری، مَرد، چه هشیار و چه مست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید