رباعی شمارهٔ ۳۴

از خیام نیشابوری در رباعیات

در دایره‌ای که آمد و رفتن ماست
او را نه بدایت، نه نهایت پیدا‌ست
کس می‌نزند دمی در این معنی راست
کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید