رباعی ۳۷

از خیام نیشابوری در ترانه‌های خیام (صادق هدایت) - گردش دوران [۵۶-۳۵]

یک‌چند به کودکی به استاد شدیم
یک‌چند ز استادی خود شاد شدیم
پایان سخن شنو که مارا چه رسید:
چو آب برآمدیم و چون باد، شدیم!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید