رباعی ۴۱

از خیام نیشابوری در ترانه‌های خیام (صادق هدایت) - گردش دوران [۵۶-۳۵]

یک قطرهٔ آب بود و با دریا شد
یک ذرّهٔ خاک و با زمین یکتا شد
آمد شدنِ تو اندر این عالم چیست؟
آمد مگسی پدید و ناپیدا شد!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید