رباعی ۱۴

از خیام نیشابوری در ترانه‌های خیام (صادق هدایت) - راز آفرینش [ ۱۵-۱]

* آن بیخبران که دُرّ‌ِ معنی سُفتند،
در چرخ به انواعْ سخن‌ها گفتند
آگه چو نگشتند بر اَسرارِ جهان،
اوّل زَنَخی زدند و آخر خفتند!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید