رباعی ۲

از خیام نیشابوری در ترانه‌های خیام (صادق هدایت) - راز آفرینش [ ۱۵-۱]

آورد به اِضطرارم اوّل به وجود
جز حیرتم از حیات چیزی نفزود
رفتیم به اِکراه و ندانیم چه بود
زین آمدن و بودن و رفتن مقصود؟

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید