رباعی ۶

از خیام نیشابوری در ترانه‌های خیام (صادق هدایت) - راز آفرینش [ ۱۵-۱]

تا چند زنم به روی دریاها خشت
بیزار شدم ز بت‌پرستان و کُنِشْت
خیام! که گفت دوزخی خواهد بود؟
که رفت به دوزخ و که آمد ز بهشت؟

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید