رباعی شمارهٔ ۲

از اوحدی مراغه‌ای در دیوان اشعار - رباعیات

گر آدمیی دور شو از دمدمه‌ها
ور گرگ نه‌ای مگر و گرد رمه‌ها
تا کی ز برای جستن آب رخی؟
از گردن خود فرو نه این مظلمه‌ها

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید