حکمت شمارهٔ ۳۴

از سعدی شیرازی در گلستان - باب هشتم در آداب صحبت

کارها به صبر بر آید و مُستَعجِل به سر در آید.
به چشمِ خویش دیدم در بیابان
که آهسته سَبَق بُرد از شتابان
سمندِ بادپای از تک فرو ماند
شتربان هم‌چنان آهسته می‌راند

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید