شمارهٔ ۷

از صائب در دیوان اشعار - مطالع

زد غوطه بس که در تن خاکی روان ما
گردید رفته رفته زمین آسمان ما

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید