شمارهٔ ۴ - بث الشکوی

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - مقطعات

گیتی است دهان مار و دروی
این خلق گزنده اند دندان
ای وای بجان دردمندی
کو از نمد فناست عریان

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید