بخش بیستم

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در الهی نامه

دسته‌بندی

شعر

فهرست اشعار

پسر گفتش که درویشی بسیار بسی باشد که آرد کافری بار بزر چون دین و دنیا می‌شود راست ز حق هم کیمیا هم زر توان خواست...

پدر گفتش که چون زر سایه افکند ترا از گوهر و از پایه افکند نیاید دُنیی و دین راست هر دو ز حق می‌دان که نتوان خواست هر دو...

یکی شیخی نکو دل صاحب اسرار شبانگاهی برون آمد ببازار که لختی ترّه برچیند ز راهی که گُر سنگیش می بُد گاه گاهی یکی ترسا کُم...

بزرگی گفت از پیرانِ این راه که تا بشناختم حق را، از آنگاه مرا نه امن و نه ناایمنی هست نه با کس دوستی نه دشمنی هست کنون م...

زُبَیده بود در هودج نشسته بحج می‌رفت بر فالی خجسته ز بادی آن سر هودج برافتاد یکی صوفی بدیدش بر سر افتاد چنان فریاد و شور...

شنیدم پادشاهی یک زنی داشت که آن زن شاه را چون دشمنی داشت مگر یک روز آن زن از سر قهر طعامی بُرد شه را کرده پر زهر چو در ر...

مگر از چشم زخم چشم اغیار بدرد چشم ایاز آمد گرفتار ز درد چشم چشمش همچو خون شد دو نرگسدانِ چشمش لاله گون شد علی الجمله چو ...

سه بار آن کافر اندر آتش و خون بگردانید بر جرجیس گردون تنش شد ذرّه ذرّه چون غُباری ز خاک او برآمد لاله‌زاری میان این همه ...

مگر یک روز می‌شد یوسف پاک زلیخا را نشسته دید بر خاک شده پوشیده از چشمش جهانی ولی پوشیده چشم خاکدانی به بیماری و درویشی گ...

چنین گفته‌ست ابرهیم ادهم که می‌رفتم بحج دلشاد و خرّم چو چشم من بذات العرق افتاد مرقّع پوش دیدم مُرده هفتاد همه ازگوش و ب...

1/2