شمارهٔ ۷۶

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

گر فضلِ تو عقل را یقین مینشود
زانست که تیز چشم دین مینشود
گر جملهٔ خلق را بیامرزی تو
دانم که ترا هیچ درین مینشود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید