شمارهٔ ۲۲

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

بس داغ که چرخ بر دلِ ریش کشید
بس جان که به رای سوختن بیش کشید
بس شخصِ شریف و سینهٔ بی غصّه
کاین خاکِ نهنگ در دمِ خویش کشید

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید