شمارهٔ ۴

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

از آتش دل چو دود بر خواهی خاست
وز راه زیان و سود برخواهی خاست
وین کلبه که ایمن اندر او بنشستی
ایمن منشین که زود برخواهی خاست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید