شمارهٔ ۴۳

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

از مرگ، چو آب روی دلخواهم شد
با او به دو حرف قصّه کوتاهم شد
گفتم: «چو شدی کجات جویم جانا»
گفتا که چه دانم که کجا خواهم شد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید