شمارهٔ ۶

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست
فارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیست
یک ذرّه به مرگِ خویشتن برگت نیست
پنداشته‌ای که جاودان خواهی زیست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید