شمارهٔ ۲۲

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن

تا کی ز غم زیان وسودت آخر
در سینه و دل آتش ودودت آخر
روزی دو درین گلخن پر غم بودی
انگار نبودهای چه بودت آخر

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید