شمارهٔ ۷

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن

دانی تو که هر که زادناچار بمرد
به از چو من و چون ز تو بسیار بمرد
هر روز بمیر صد ره وزنده بباش
کاسان نبود ترا به یکبار بمرد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید