شمارهٔ ۹

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن

کارت همه چون که خوردن و خفتن بود
میلت همه در شنودن و گفتن بود
بنشین که من و تو را درین دار غرور
مقصود ز آمدن، همه رفتن بود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید