شمارهٔ ۴۳

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن

گر شادی تو معتبرم می‌آید
در جنب غمت مختصرم می‌آید
هرچند وصال درخورم می‌آید
اندوه فراق خوش‌ترم می‌آید

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید