شمارهٔ ۳۲

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن

ترسم که چو بیش ازین جهانت ندهند
از بهر زمین شدن زمانت ندهند
هرکار که میببایدت کرد بکن
یعنی دم واپسین امانت ندهند

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید