شمارهٔ ۳۳

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

دردا که بر چون سمنت می‌ریزد
زلف سیه پرشکنت می‌ریزد
ای سی و دو سالهٔ من آخر بنگر
کان سی و دو دُر از دهنت می‌ریزد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید