شمارهٔ ۵۲

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

از آز و طمع بیخور و خفتیم همه
وز حرص و حسد در تب وتفتیم همه
چیزی که شد اندر پی آن ضایع عمر
ضایع بگذاشتیم و رفتیم همه

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید