شمارهٔ ۱۵

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن

خود را به محال خود دچار آیی تو
چون خاک رهی چه باد پیمایی تو
کم کاستی تو باشد ای بی حاصل
هرچیز که از خویش درافزایی تو

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید