شمارهٔ ۲۸

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن

چون بحر، ز شوق راز جان، میجوشم
لیکن ز خود و ز دیگران میپوشم
ای خواجه! برو، که دُرد صافی رویی
من صافی دل اگرچه دُردی نوشم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید