شمارهٔ ۵۶

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات

چون صبح دمید ودامن شب شد چاک
برخیز و صبوح کن چرائی غمناک
می نوش دمی که صبح بسیار دمد
او روی به ما کرده و ما روی به خاک

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید