شمارهٔ ۴

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

خواهم که همی عاشق رویت میرم
سرگشته چو موی پیش مویت میرم
دانم به یقین که زنده مانم جاوید
گر نعرهزنان در آرزویت میرم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید