شمارهٔ ۱۰۳

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

در اشک خود از فرقت آن یار که بود
غرقه شدم از گریهٔ بسیار که بود
چون کار من سوخته دل سوختن است
با سر بردم چو شمع هر کار که بود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید