شمارهٔ ۵۰

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

شمعم که ز خود نهان فرو میگریم
میخندم و هر زمان فرو میگریم
بر گریهٔ من چو هیچ کس واقف نیست
خوش خوش به درون جان فرو میگریم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید