شمارهٔ ۹۷

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

روی تو که عقل ازو خجل میآید
ماهی است که بس مهر گسل میآید
دور از رویت چو شمع ازان میسوزم
کز شمعِ رخت سوز به دل میآید

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید