شمارهٔ ۱۰

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق

جانا ز رهت نصیب من گردی نیست
آری چکنم مخنّثی مردی نیست
گر مردم و گر نیم مرا در ره تو
سرتاسر روزگار جز دردی نیست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید